Pod wołowskim ratuszem funkcjonowała tzw. Piwnica Świdnicka. W późniejszym okresie było to także miejscem związanym z winem. Dawne opisy wymieniają miejską winiarnię i piwnicę winną, a historyczne przedstawienia pomagają odtworzyć ich usytuowanie.
Na rycinie z 1661 roku pod zewnętrznymi schodami widoczne jest wejście, które badacz architektury interpretuje jako prowadzące zapewne do piwnicy winnej. XIX-wieczny historyk Johann Heyne wspominał z kolei dostęp od strony wschodniej. Te informacje pokazują, że dzieje wnętrz są bardziej złożone niż historia dzisiejszych wejść.
W ratuszu zachowały się sklepienia kolebkowe i krzyżowo-żebrowe. Część może pochodzić jeszcze z XV wieku, lecz opracowanie wyraźnie pozostawia takie datowanie jako możliwość. Nie należy więc przypisywać wszystkim sklepieniom jednej pewnej daty.
Winiarnia należała do gospodarczego świata miasta: obrotu towarami, przywilejów i dochodów. Pod siedzibą władz znajdowała się przestrzeń związana również z codziennymi przyjemnościami mieszkańców.
Historia tej części ratusza zasługuje na uwagę właśnie dzięki połączeniu funkcji i zachowanej architektury.