Rynek wyrasta z planu miasta lokacyjnego, którego początki wiąże się najczęściej z Przemkiem ścinawskim i około 1285 rokiem. Zachowane źródła potwierdzają funkcjonowanie miejskiej organizacji w 1288 roku, a w 1292 roku odnowiono prawa Wołowa.
Przez ponad siedem stuleci ta przestrzeń pozostawała centrum życia mieszkańców. W bloku śródrynkowym skupiały się urządzenia handlowe i ratusz. Waga miejska pomagała kontrolować obrót towarami, a kramy i warsztaty nadawały rynkowi gospodarczy rytm.
Zabudowę wielokrotnie niszczył ogień. W 1465 roku pożar pozostawił zaledwie kilkanaście domów; następne katastrofy nastąpiły między innymi w 1498, 1689 i 1781 roku. Odbudowy zmieniały wygląd domów, lecz zasadnicza kompozycja rynku pozostawała rozpoznawalna.
Szczególnie interesującym świadectwem jest rycina z 1661 roku, przedstawiająca pochód sądowy przed ratuszem. Pokazuje również ówczesne domy i miejską przestrzeń. Nie należy jednak z samej obecności pochodu wyprowadzać wniosku, że wszystkie związane ze sprawą egzekucje wykonano na rynku.
Stań tutaj i porównaj dzisiejszy widok z dawną grafiką. Historia ujawnia się w układzie przestrzeni równie wyraźnie jak w pojedynczych zabytkach.